Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp

Wielcontact december 2010

 

Winter!

Het kleine wintertje van begin december zorgde alweer voor een afgelasting, nl. de Hezinger Grenstocht werd afgelast. Voor velen leidt dit tot onbegrip en reacties in de trend van "een klein beetje sneeuw en de tocht gaat niet door"!

Het probleem is echter dat de vereniging aansprakelijk kan worden gesteld voor een ongeluk tijdens de tocht. En als degene  die gevallen is "nalatigheid" kan aantonen bij de organisatie /   vereniging dan kan dit verstrekkende gevolgen hebben die zelfs tot een rechtszaak zou kunnen leiden. Veelal zal in een dergelijke rechtszaak het slachtoffer de schade proberen te verhalen op de organisatie.

 

 

 

 

Zeker als degene die gevallen is lichamelijk letsel heeft opgelopen kan dit tot een aardige schadeclaim leiden; denk aan smartengeld, verlies van inkomen etc.

Het is lang niet zeker of het bordje "iedereen doet mee op eigen risico en verantwoordelijkheid" aan het begin van de tocht dit soort juridische touwtrekkerij kan voorkomen.

Veelal is het niet eens de toerfietser maar de verzekeringspartij van het slachtoffer die de organisatie aansprakelijk stelt.

Om die reden is het dan ook niet zo verwonderlijk dat de verenigingen het zekere voor het onzekere nemen en vroegtijdig tot afgelasting over gaan. Hopelijk wordt hier binnen niet al te lange termijn een werkbare oplossing voor gevonden, want anders behoren de georganiseerde ATB tochten onder winterse omstandigheden binnenkort tot het verleden.

 

 

Hoe koud is -8? 

Een harde noordoostenwind waait in mijn gezicht, terwijl ik bezig ben om de Tolbult omhoog te fietsen.

Ik zie met mijn kleine helmlampje dat ik ruim minder dan 20 km/u tegen de wind beuk. Helmmuts, dikke fleecebuff, Thermo-ondertrui, wielershirt lange mouw en windstopper winterjack, wintersport handschoenen en over mijn dikke thermo-fietsschoenen, voor de zekerheid overschoenen.

 

 

 

 

De buff is tot aan mijn fietsbril over mijn neus en gezicht getrokken. Ik moet oppassen met ademhalen dat de condens niet achter de buff omhoog gaat naar mijn bril, als deze beslaat is deze ook direct bevroren, merk ik. Eén zekerheid heb ik, terwijl ik uit Oldenzaal kom, op het moment dat ik de kou zat ben sla ik rechts af en heb de wind niet meer vol tegen als ik verder naar Losser fiets.

De kou en vooral de combinatie met deze wind ervaar ik als geweldig en laat me een stuk nietiger voelen en de elementen dus veel grootser. Toch echt koud krijg ik het in die 3 kwartiertjes naar huis niet.

 

Als je de goede kleding aanhebt en de omstandigheden niet onderschat dan kun je nog veel meer kou aan!

Heb ik vorig winter niet een uur of 4 gefietst met Harald Derks en Niek Velthuis bij soortgelijke temperaturen?

Thuis aangekomen denk ik eigenlijk maar één ding: Hoera het is winter!  

 

Rudi Nijmeijer

 

Zondagmiddag

Je zit op een zondagmiddag thuis op de bank met de afstandbediening in de ene hand, en een glas wijn in de andere. Op Sporza is een veldrit te zien waar alweer een Belg lijkt te winnen, het wordt een beetje eentonig. De Tour, Vuelta en zelfs Lombardije lijken al weer zo lang geleden, want wie won de Vuelta ook al weer dit jaar?

 

Vanmorgen had je eigenlijk mee willen doen aan een veldtoertocht maar ook dit jaar maken ze er een gewoonte van om deze af te lasten omdat er een beetje sneeuw op het parcours ligt. Tot overmaat van ramp heeft de weegschaal vanmorgen aangegeven dat je vanaf augustus al 5 kilo zwaarder bent geworden, en dat met de feestdagen nog in het verschiet. Nou ja, dat zijn dan je goede voornemens voor 2011. Kortom, eigenlijk verlang je zo snel mogelijk weer naar het wegseizoen. Je hebt misschien nog geen doelen gesteld maar denkt daar wel vaak aan. Waar ga jij je op richten komend wielerseizoen?

 

Mijn doelen staan al enige tijd vast. Met mijn grote vriend Rudi is het extreme doel gesteld om de eerste week van juli op vier achtereenvolgende dagen la Marmotte te fietsen. Onze vorderingen op trainingsgebied zijn te volgen op www.4xlamarmotte.nl

 

Waarom? Geen idee, idolaat van fietsen en grensverleggend bezig zijn. Ik heb eens opgezocht waar dat gevoel van 'opzoeken van grenzen' vandaan komt. Volgens de psychologie is dit gelegen in het feit dat het maar een saaie bedoeling is in het leven van deze mensen. Nou ja zeg, zo heb ik het nog nooit bekeken. Ik accepteer het onder protest.

 

Mensen die deze drang niet ervaren, hebben klaarblijkelijk voldoende aan de aanwezige prikkels in hun directe omgeving. Deze mensen kunnen meer genieten van de kleine dingen die het leven te bieden heeft.......bijvoorbeeld die zondagmiddag op de bank met een glas wijn en de afstandbediening.

 

Fijne kerstdagen en een gelukkig 2011!

 

Gerwin te Velthuis

 

 

 

In ieder wielcontact zal D. Railleur een stukje schrijven over wielrennen binnen de club of over wielrennen in zijn algemeenheid. Hij fietste ooit tussen de grote namen in het profcircuit en fietst nu nog regelmatig in zijn vrije tijd. Ook schrijft hij columns voor verschillende dagbladen en wielertijdschriften. 

December; feestmaand met bijzondere momenten................ 

 

Zondag 5 december was weer één van mijn jaarlijkse hoogtepunten; Sinterklaas. Hij had aangekondigd 's avonds om 18:30 uur langs te zullen komen. Wat denk je? Rond 18:00 uur gaat de telefoon, de kleinkinderen veren op en worden stil en vragen zich af of dat Sinterklaas is. Ja hoor, mijn dochter kondigt zijn komst aan. Het werd een heerlijk feest met een prachtige Sinterklaas, die voor iedereen de tijd nam. Als je dan zoals ik op leeftijd bent, dan sluit je je ogen en zie je jezelf weer bij de Sint op schoot. Je droomt over de tijd dat je eigen kinderen bij hem op schoot zaten. Dan open je je ogen weer en zie je je kleinkinderen bij hem op schoot. Waar blijft de tijd? De tijd die geen vat heeft op de Sint, want die lijkt zelfs ieder jaar jonger, maar wel op mijzelf. Lang denk ik daar dan maar niet over na, want je bent rijk als je dit kunt meemaken!

 

Hoe anders is dat in andere gezinnen. Ik heb eens een lijstje gemaakt van de wielrenners die ons helaas zijn ontvallen. De helden die onze sport groot hebben gemaakt, waar we vele uren geboeid naar hebben gekeken:

?        Gerard Van De Steene (87), Belgisch wielrenner

?        Roger De Corte (86), Belgisch wielrenner

?        Franco Ballerini (45), Italiaans wielrenner

?        Nino Defilippis (78), Italiaans wielrenner

?        Davy Coenen (29), Belgisch mountainbiker

?        Giovanni Pettenella (66), Italiaans wielrenner

?        Guy Lapébie (93), Frans wielerkampioen

      ?        Nino Defilippis (78), Italiaans wielrenner

?        Omer Dhaenens (87), Belgisch wielrenner

?        Laurent Fignon (50), Frans wielrenner

?        Bouk Schellingerhoudt (91), Nederlands wielrenner

?        André Mahé (90), Frans wielrenner

?        Richard Van Genechten (80), Belgisch wielrenner

?        Jean Kirchen (90), Luxemburgs wielrenner

 

In het bijzonder wil ik stilstaan bij het overlijden van Jean Nelissen (74) en Herman Krott (79).  Als ik de naam Jean Nelissen noem dan rest mij slechts Mart Smeets te citeren: "Jean was precies die saus, die nodig was voor het wielrennen. Hij was van "lang leve de lol", maar als het erop aan kwam ook verrekte precies. Hij stond voor zijn vak". Hier is alles mee gezegd. Herman Krott was de oprichter van de Amstel Gold Race en voormalig ploegleider van de Amstel-wielerploegen. Hij was de organisator van de enige Nederlandse wedstrijd op de kalender van de UCI ProTour. Daar mag zijn familie en Nederland trots op zijn. 

In december mogen we even "stilstaan", "stappen" we uit de haastige maatschappij. Gaan we lekker onder de kerstboom zitten en nemen we een moment van bezinning. Dat is wat ik iedereen voor de komende feestdagen wens, gezonde bezinning in een gezellige, kneuterige huiselijke omgeving. Lekker burgerlijk!

 Joyeux noël et bonne année! 

Salut,

 

D. Railleur.

 

 

 

Speel eens met je banden! 

De meeste mensen die een mountainbike willen aanschaffen bekommeren zich het meest om het materiaal en de prijs en dat terwijl een goede bandenkeuze en bandenspanning alle voordelen van een dure bike teniet kan doen.

Zo is het zeker de moeite waard om eens te spelen met je bandenspanning. De meeste MTB-banden hebben een geadviseerde bandenspanning tussen ongeveer 2 en 4 bar. Vaak betekend dit dat de banden dus opgepompt worden tot 4 bar of liever nog iets meer, ongeacht parcours of ondergrond.

Nadeel van te harde banden is dat deze zich niet meer kunnen vervormen en daardoor slechter rollen over hobbels, zich slechter gedragen in bochten , minder comfort bieden waardoor de berijder eerder moe wordt.

Afhankelijk van het parcours en weersomstandigheden loont het zich echt om met de druk van de banden te spelen en dus ook eens met een druk van 2 of 2,5 bar te rijden.

 

 

Daarnaast is ook het profiel van wezenlijk belang. Afhankelijk van je stuurkwaliteiten zou je ook eens kunnen proberen om het achterwiel te voorzien van een band met iets minder profiel dan de voorband. Logisch, want de voorband moet grip hebben om te sturen en het achterwiel volgt (meestal) wel. Het profiel van de achterband is veel meer bedoeld om de fiets vooruit te krijgen. Vandaar dat bijv. Schwalbe setjes aanbiedt met een iets meer geprofileerde voorband dan de achterband; bijv. de Rocket Ron voor en Racing Ralph achter of als het erg nat is dezelfde Rocket Ron achter en de Nobby Nick aan de voorkant.

 

Ook zijn de meesten ervan overtuigd dat een smallere band sneller is, op bepaalde parcoursen is dit inderdaad het geval; denk aan een zachte bovenlaag en een harde onderlaag. Een smallere band blijft dan niet "drijven" op de bovenlaag, maar snijdt er doorheen tot de onderlaag en heeft daar gewoon maximale grip. Cyclocrossers hebben hier ook veel voordeel van! Een bredere band echter heeft meer comfort, grip en tractie en kan dus ook hierdoor sneller zijn.

 

Hopelijk geeft het bovenstaande je aanleiding om eens wat te testen, of in ieder geval eens goed te overwegen welke band je zou kunnen nemen.

 

 

 

Een terugkerend onderdeel van Wielcontact is de rubriek "In de schijnwerpers". Aan de hand van een interview wordt één van de leden van de RTC Twente in de schijnwerpers gezet. Deze keer is het de beurt aan René Borgerink, begin dit jaar afgetreden als voorzitter van de RTC Twente en mede verantwoordelijk voor de structuur waar wij als bestuur nu nog dagelijks profijt van hebben. 

De meeste mensen binnen de toerclub kennen René Borgerink ongetwijfeld als onze oud -voorzitter.  Geboren  in Tilligte op 20 april 1960, de ouderlijke woning bevond zich naast Garage Slots. Als tweede zoon uit het gezin Borgerink - Huy dat  in Tilligte beter bekend stond als Borgerink-Loeksboer.

Zijn vader was een fervent klootschieter en jarenlang bestuurslid en voorzitter van de klootschietersvereniging "Ons Streven". Zo zie je maar weer: goed voorbeeld doet goed volgen!

Dat Rene nog eens besmet zou worden met het wielervirus, zag er jaren geleden nog niet naar uit.  Als voetballer van Tilligte was hij kopsterk en pikte als linksbuiten regelmatig zijn goaltje mee, de derde helft was echter  over het algemeen zijn beste deel van de wedstrijd. Zelfs na afloop van de training werd er geoefend en was het bij Café ten Dam erg gezellig.

Toch was fietsen Rene niet  geheel vreemd, want in zijn jonge jaren moest hij na de lagere school te zijn doorlopen, op de fiets naar De Thij in Oldenzaal. Van zijn spaargeld, dat hij met het schoonvegen van de tennisbanen bij het zwembad Dorper Esch en later in het Goor verdiende, kocht hij een racefiets. Als je alleen vanuit Tilligte naar Oldenzaal moet fietsen kun je dat maar beter zo snel mogelijk doen, zal René destijds gedacht hebben. Na het atheneum volgde de HEAO.

Deze opleiding wist Rene in 1980 af te ronden. Het viel echter niet mee in die tijd aan een baan te komen, vandaar dat hij vervroegd  zijn militaire dienstplicht probeerde te vervullen.

 

 

 

De toenmalige secretaresse van Burgemeester Norbart, Mathilde Zwiep, hielp hem een handje en de interesse was gewekt!

In januari 1981 kon hij beginnen in Ossendrecht. Hij kreeg een mooi kantoorbaantje.  In Berken Belsen (Dld) werkte hij zich op tot korporaal. Werken op een Duitse basis had in die tijd zo zijn voordelen.  Fotoapparatuur, sigaretten en  parfum  kon BTW-vrij aangekocht worden en ging mee in  de "deux cheveaux" om in Twente aan familie en kennissen verkocht te worden. De Eend helde regelmatig achterover maar gaf geen krimp. De douane liet hem rustig zijn gang gaan, wellicht hadden zij ook medelijden met deze arme dienstplichtige militair die aan het sparen was voor een "echte" auto.

Na zijn dienstplicht kon René in 1982 aan de slag bij Berk accountants. In 1986 veranderde hij van werkgever en kwam in dienst bij Ernst en Young. Rene had hier een goede leermeester aan Herman Hazewinkel, de man die later bij Wessels landelijke bekendheid verwierf.

In datzelfde jaar trouwde hij met Mathilde Zwiep. Het nog prille paar vestigde zich aan de Lattropperstraat in Denekamp. René, ambitieus als hij was, volgde in de avonduren een post-doctoraal studie tot registeraccountant.  In 1991 wist hij deze studie af te ronden en dit was tevens het moment om van baan te veranderen en zich in te kopen bij Ten Kate Huizinga.

De zaken gingen goed en Ten Kate Huizinga groeide als kool. Ook thuis zat de groei er goed in. In 1989, 1992 en 1994 werden achtereenvolgens Stefan, Mariël en Rutger geboren.

Een gezin, vennoot bij Ten Kate Huizinga: voor de derde helft bij Tilligte was geen tijd meer en daarmee kwam er een eind aan zijn voetbalcarriere.

Om zijn conditie op peil te houden ging Rene af en toe een stukje fietsen. Nee, niet met de handjes los op het stuur genietend van de natuur, maar op een racefiets onderin de beugel en dan twee uurtjes raggen en het hoofd leegmaken.

Omdat alleen ook maar alleen is, meldde Rene zich aan in 1992 aan bij de RTC Twente. Al snel sloot hij zich aan bij Groep 1 en daar rijdt hij tot op heden met veel plezier rond.

 

In 2002 verkocht René zijn belangen in Ten Kate Huizinga  en ging hij als zelfstandig ondernemer verder. Hij kreeg door deze verandering wat meer tijd voor andere zaken.

Ook Jan Goossink was dit niet ontgaan en Jan polste hem voor het voorzitterschap bij de RTC Twente. Als zoon van de oud voorzitter van " Ons Streven" kon Rene natuurlijk geen nee zeggen tegen een dergelijk eervol verzoek  en RTC Twente had dan ook zijn nieuwe voorzitter.  Gedurende zijn 8 jaar durende voorzitterschap is er veel gebeurd. Als ik Rene vraag naar de hoogtepunten passeren de volgende gebeurtenissen de revue;

 

Het laatste punt heeft er mede voor gezorgd dat Rene niet langer dan 2 periodes van 4 jaar voorzitter kon blijven van de club. Gelijk aan de president in Amerika is zo'n periode volgens Rene's eigen zeggen lang genoeg. In februari van dit jaar is Rene afgetreden. 

Rene kan nu wat meer tijd besteden aan  andere zaken die hij belangrijk vindt zoals het vrijwilligerswerk voor Leendert Vriel. Leendert Vriel is een stichting bestemd voor mensen in hun laatste levensfase, die om wat voor reden dan ook niet thuis kunnen sterven.

Ook zijn rol als voorzitter Raad van Toezicht bij de stichting Stuiver Bewind en

Beheer kost de nodige tijd.  Stuiver Bewind en Beheer is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een professionele en onafhankelijke stichting die zonder winstbejag het vermogen beheert van mensen die daar tijdelijk of blijvend niet toe in staat zijn.

We hebben René afgelopen jaar wat minder vaak in Groep 1 gezien dan andere jaren. Volgend jaar verwachten wij echter  weer de oude René Borgerink terug te zien, die kilometers lang alleen op kop kan sleuren en menig renner in Groep 1 doet afzien  en op het kantje zet!

 

Emiel Nijhuis

 

    

 

 

Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp