Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp

Wielcontact juli 2011

 

Teutoburgerwaldtocht van 4 Juni

De omstandigheden waren perfect op 4 juni, een temperatuur van boven 25 graden, een lekker zonnetje, een mooi parcours en goede benen. Dat was ook wel nodig, want in de 160 kilometertocht waren 2050 hoogtemeters opgenomen volgens mijn GPS en die is toch uiterst nauwkeurig.

Goede benen waren ook wel een must, ook voor de 100 en 130 kilometer. Want het parcours is zo uitgezet dat je toch iedere helling behoorlijk gas moet geven om er bovenop te komen. Eigenlijk zijn de klimmetjes te vergelijken met die in Limburg: kort en vaak steil. Daarbij ook veel draaien en keren. Dus een perfecte interval en hellingstraining. Ik kan me echter ook heel goed voorstellen dat als je net iets minder getraind hebt of een mindere dag hebt dat de laatste kilometers een verschrikking kunnen zijn.


In deze uitdraai van de GPS kun je perfect het hoogteprofiel en de schommelende hartslag zien.

Zelf heb ik de tocht grotendeels met Mirgo en Gerwin gereden, waarbij Mirgo uiteraard de grote motor van ons groepje was, zeker ook omdat hij nog eens op tijd thuis moest zijn voor een feestje. Dus was het elke pauze even snel water bijtanken en direct het gas er weer op! Alhoewel de intensiteit van deze tocht totaal anders is dan van de 4xlamarmotte, die we begin juli gaan rijden, zijn dit toch prachtige intensieve duurtrainingen.

Rudi Nijmeijer

 

Ritme, ritme, ritme, ..........

 

Dat is het toverwoord voor een dergelijk zware uitdaging als het rijden van La Marmotte. Dit wil dus zeggen dat je bij het rijden van 4x La Marmotte nog veel meer ritme moet kunnen houden. En met ritme bedoel ik dan natuurlijk het ritme van je pedaalslag die in een klim op een gegeven moment 1 ritmische harmonie wordt met je ademhaling.

En zo kom je in een flow en kun je bijna eindeloos (?) doorgaan.

Als ik dan zie hoe Gerwin en Rudi op zaterdag 4 juni in de Tecklenburg Rundfahrt van CC75 de diverse beklimmingen onder de wielen door lieten gaan, dan is er aan het o zo belangrijke ritme geen gebrek. Niet je kop gek laten maken door een ander, maar naar je eigen lichaam luisteren met de gedachte dat je nog heel veel ritmische klimkilometers voor de boeg hebt.

Het zal voor beide heren geen makkelijke opgave worden, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt met de 4x La Marmotte.

In de laatste dagen komen we ze ook nog aanmoedigen, dus dan moet het gewoon lukken.

Mirgo Koehorst

 

Districtkampioenschappen

Zoals gebruikelijk vonden op 2e pinksterdag de Districtskampioenschappen wielrennen plaats. Nadat het in het verleden bijna als vanzelfsprekend in Agelo werd verreden is het strijdtoneel in 2009 en 2010 verplaats naar Steenwijkerwold. Dit jaar viel de eer te beurt aan Luttenberg met een verlengde uitvoering van de aloude Ronde van de Luttenberg. Helaas was het parcours de laatste 3 jaren lang niet zo selectief als het rondje in Agelo.

 

Rudi Kemna is het fietsen nog niet verleerd! 

In de categorie van de Amateurs waren ook een aantal RTC groep 1 leden actief. De wedstrijd die overigens gewonnen werd door RTC-gastrenner en oud-prof Rudi Kemna was in het begin erg onrustig en zenuwachtig. Dit kwam mede door de sterke wind als door het smal en breed worden van het parcours en natuurlijk de Luttenberg zelf. In dit gewoel reed in de 2e ronde echter de beslissende 10 man sterke kopgroep weg. Hierin geen RTC-er, maar Bert Wolkotte, Niek Velthuis (weer present na een enkelbreuk) en Mirgo Koehorst (allen rijdend voor het WVH Wielerteam, www.wvhwielerteam.nl) hadden echter wel een mannetje "mee" in de naam van René Nijhuis uit Markelo. Harald Derks (rijdend voor de OWC, www.owc-oldenzaal.nl) had zelfs 2 ploegmaats in de kopgroep, namelijk Frank Strohm uit Borne en Rudi Kemna.

De kopgroep reed echter snel weg en bij de diverse uitlooppogingen uit het peloton was telkens wel één van "onze" mannen vertegenwoordigd om zo de vlucht van zijn ploegmakker te verdedigen en evt. mee te sluipen naar de kopgroep. Dit mocht echter niet baten, totdat er op 25 km voor de finish 2 hardrijders het hazenpad kozen. Mirgo wist hier na een fikse inspanning alleen naar toe te rijden, waarna het drietal een ronde later zelfs nog gezelschap kregen van 2 anderen met daarbij Harald! Dankzij uitstekend verdedigend werk van Bert en Niek viel het peloton behoorlijk stil. Volle bak werd er door het 5-tal doorgereden, zodat de voorsprong van 1:25 minuten van de kopgroep snel kleiner werd. In de laatste ronde lag de kopgroep bijna voor het grijpen. Helaas was de wedstrijd eigenlijk net een ronde te kort, want dan waren de achtervolgers er zeker bij gekomen en had het er heel anders uit gezien. Maar ja, dat is koers...

De sprint van het 5-tal wist Harald (11e) keurig te winnen door Mirgo (12e) net te kloppen. Bert werd 36e en Niek 51e.

Op naar de volgende koersen!!

De resultaten van deze mannen en nog een paar andere RTC'ers kun je volgen via www.wvhwielerteam.nl en www.owc-oldenzaal.nl.

 

Fatsoen

(door Emiel Nijhuis ) 

Wielrenners zijn over het algemeen niet populair onder de mede weggebruikers.  Als bestuur van de RTC Twente hoop je dat jouw club er wat beter op staat.  Door respect te tonen voor de medeweggebruiker en vriendelijk te zijn hoop je op een beter imago.
Wij vinden het dan ook bijzonder jammer dat wij onlangs een brief ontvangen hebben  van een tweetal  fietsers die hun beklag kwamen doen over  onbehoorlijk gedrag van één van onze leden.
Wat was het geval, tijdens de beklimming van de 18 % helling  bij de molen in
Gildehaus (An der Bree) werd één van de twee fietsers aangereden door één van onze leden die in de afdaling haar niet wist te ontwijken. De renner in kwestie was met veel te hoge snelheid naar beneden gereden en op de verkeerde weghelft terecht gekomen met een botsing tot gevolg.
Toen de  schade ter sprake kwam en het lid van de RTC gevraagd werd naar zijn naam en persoonsgegevens voor eventuele schade afhandeling,  is desbetreffende persoon zonder pardon weggefietst. De fietsers bleven  verbijsterd achter. De lichamelijke schade bleek achteraf mee te vallen, de materiële schade bedroeg EUR  130,--.
Het getuigt niet van fatsoen en respect voor je medemens om op deze wijze te handelen.  Door je op deze wijze en nota bene in onze clubkleding  te gedragen, bewijs je de RTC Twente absoluut geen dienst. Niet alleen zadel je de club op met een schade die niet verhaald kan worden, erger nog  je zet met dit gedrag de club in  een kwaad daglicht.   Niet meer doen dus!

 

Veiligheid

( door Emiel Nijhuis en Jos Visschedijk)
In de ledenvergadering begin dit jaar  hebben wij weer even stilgestaan bij het onderwerp veiligheid.  Tijdens ons wekelijkse ritje hebben wij echter een hekel aan stilstaan en is de veiligheid nou niet echt een onderwerp dat hot is.
Het gaat toch ook goed met de veiligheid binnen de RTC Twente, er hebben zich immers afgelopen maanden geen noemenswaardige ongelukken voorgedaan. Kwestie van geluk of hebben wij ons keurig aan de veiligheidsregels gehouden met zijn allen?
Ik hou het op een kwestie van geluk.  Een lid uit groep 3 stuurde mij eind april een stukje aangaande veiligheid.  Nota bene op paaszaterdag was het bij een aantal Poaskerls van de toerclub het onderwerp van gesprek.   De meningen tijdens paaszaterdag waren  verdeeld, verschil van mening zal er blijven. Ik wil jullie echter het stukje omtrent veiligheid niet onthouden.

Woensdag 20 april 2011


Het is een prachtige lenteavond en daardoor staan er om 18.30 tientallen leden van onze Club bij "Concordia" klaar om te beginnen aan een mooie trainingsrit.
Zoals altijd staan de groepen bij elkaar en praten nog wat alvorens om 18.30 te vertrekken. Meestal maakt groep 1 als eerste aanstalten om te vertrekken , doch vanavond gebeurt dit niet. Wellicht zijn ze nog even aan het napraten over de prachtige OWC tocht in Tecklenburg, of bespreken ze een tactiek om niet gelost te worden, met Erwin Nijboer in hun midden weet je het maar nooit.


Groep 3 trekt daarom de stoute schoenen maar aan en vertrekt als eerste richting Lattrop. Bij ex-wethouder Johannink worden we ingehaald door groep 2 ( onder aanvoering van onze voorzitter)  en vervolgens is het wachten op groep 1
Even verder op kwamen ze ons geruisloos achter op  en juist toen er een auto tegemoet  kwam ,gingen de eersten ons voorbij ; Je kunt als groep 1 natuurlijk niet achter groep 3 blijven fietsen.


Dat hierdoor een gevaarlijke situatie ontstond, zowel voor de bestuurder van de auto als voor de leden van groep 1 en 3 was voor hen blijkbaar even niet belangrijk.

Ik vraag mij af wat de voorste rijders beweegt om tot zo'n actie over te gaan:


  Heeft het met leeftijd te maken en wordt het gezichtsvermogen minder.
  Is het een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel.
  Komt de hoogte van de gemiddelde snelheid in gevaar.
  Wil men anderen laten zien hoe hard men kan fietsen.

Of, en dat zou nog veel  erger zijn , is de hele discussie over veiligheid langs hen heen gegaan en denkt men , laat ze maar lullen , ik fiets wel zoals ik wil.

 

Derailleur 

In ieder wielcontact zal D. Railleur een stukje schrijven over wielrennen binnen de club of over wielrennen in zijn algemeenheid. Hij fietste ooit tussen de grote namen in het profcircuit en fietst nu nog regelmatig in zijn vrije tijd. Ook schrijft hij columns voor verschillende dagbladen en wielertijdschriften.

Het NK gevoel..........

Eén week voor het grootste wielercircus
van het jaar, de Tour de France,
Strijden de renners in Nederland om de
Nationale eer. Wie heeft de meeste kans?

Voor iedereen zijn het 2 dagen vol met pure
Topsport, een weekend om van te genieten!
Met alle grote namen aan de start en natuurlijk,
eenieder heeft zo zijn favorieten.

Niki Terpstra gaat voor prolongatie, Loes Gunnewijk
is bescheiden en diplomatiek.
Zo gek is dat niet, want deze wedstrijd zit vol hectiek.

Ootmarsum staat bekend als het stadje met zijn kunst
en het fraaie, glooiende heuvelland.
Dat laatste maakt het parcours in en rond Ootmarsum
extra interessant.

De kans om één jaar lang het rood-wit-blauw te mogen dragen,
brengt renners tot uitzonderlijke prestaties.
De centrale vraag is: "Wat is op dit parcours het beste devies"?

Menig renner zal de benen flink gaan voelen,
om uiteindelijk te gaan verzuren.
Want stuk voor stuk krijgen ze in Ootmarsum
flink wat te verduren.

Voor de renners die strijden om de nationale eer,
is het NK een jaarlijks hoogtepunt.
Moedig de deelnemers aan, juich ze allemaal toe,
schreeuw zo hard als je kunt!

Ze leveren Bloed, Zweet en Tranen,
allemaal voor dat ene ultieme doel.
Een podiumplek en
vooral het nummer Eén-gevoel.

Alle deelnemers wens ik een fantastische koers, een super resultaat.
Ga voor de winst, voeg het woord bij de daad.
Stap op de fiets om te winnen en haal dat rood-wit-blauwe tricot binnen!

Salut,

D. Railleur.

 

"Wielerjargon" 

Krabber, sportman (vooral dan: wielrenner) met weinig talent; beginneling. Aanvankelijk een Zuid-Nederlands woord voor een onhandig persoon, een knoeier.

Uit: Groot Wieler Woordenboek, auteur Marc de Coster


 

Alpe d´ Huzes 2011

door Rob Froeling


Dinsdagmorgen 7 juni vertrekken we om zes uur ´s ochtends vol goede moed vanuit Siemens Hengelo naar Alpe d´Huez. Carolien zet mij af en ik rijd samen met Fred, Herman en Evert naar Frankrijk. Onze teamgenoten zijn al een dag eerder vertrokken. We hebben een uitstekende sfeer in de auto en de reis vliegt voorbij. Om zes uur ´s avonds zijn we boven op Alpe d´Huez. We bergen onze spullen op in het appartement en gaan samen met de andere Siemens Hengelo teamgenoten wat eten.

Na een matige nacht, het bovenste gedeelte van een klein stapelbed is niet echt bevorderlijk voor mij, staan we op met regen en wolken in Alpe d´Huez. Na het ontbijt gaan we met het complete team, in totaal 14 personen foto´s maken. Daarna gaan we kijken naar Alpe d´Huzus, welke een dag voor Alpe d´Huzes wordt gefietst. Dit evenement is speciaal bedoeld voor alle vrijwilligers, die kunnen proberen 1 keer Alpe d´Huez op te fietsen. We moedigen alle deelnemers aan, speciaal onze collega Milan, die keurig ruim binnen drie uur Alpe d´Huez opfietst. Er heerst al een geweldige sfeer op de berg en het is intussen zonnig geworden. Daarna gaan we eten samen met de teams van Siemens Den Haag en Siemens Breda.

Negen juni ´s ochtends om kwart voor vijf gaat de wekker. Ik heb weer een matige nacht en was al ruim voor de wekker wakker. Een aantal van mijn teamgenoten zijn al om half drie opgestaan, zodat ze vanaf half vijf kunnen vertrekken, meteen na het startschot. Samen met Fred en Evert gaan we naar de onze tent die vlak na de finish is opgebouwd. Onze materiaalman Reinder Regts en onze verzorger Hans Burgers staan daar al klaar voor ons. Zij hebben ons deze dagen perfect begeleid, nogmaals dank daarvoor. Onze voeding en bidons voor onderweg liggen al klaar en de fiets krijgt nog een laatste controle. Onze materiaalman Reinder Regts heeft ook foto´s gemaakt van onze dagen in Alpe d´Huez. Om een indruk te krijgen van Alpe d´Huzes 2011 zie (binnenkort) : www.bekijkfotos.nl

We dalen onder ideale weersomstandigheden voor het eerst de berg af en dan wordt al snel duidelijk hoe groots het evenement is. Gedurende de gehele afdaling zie ik massa´s deelnemers de berg opkomen, een indrukwekkend gezicht. Om kwart over zes rijd ik voor de eerste keer omhoog. Ik rijd mijn eigen tempo bergop met in het achterhoofd dat ik uiteraard daarna nog vijf keer bergop moet. Iedere bocht staat aan de buitenkant vol met spandoeken, aan de binnenkant staan kaarsjes te branden die iedereen er persoonlijk kan neerzetten. Bocht 19 is een bijzondere bocht voor mijn collega Sjors, daar brandt het kaarsje voor zijn dochter Aniek die twee jaar geleden overleed aan de gevolgen van kanker op 19 jarige leeftijd. In een aantal bochten is er muziek opgebouwd, in een aantal bochten is verzorging mogelijk en over de hele berg staan toeschouwers je aan te moedigen. Door een naambordje aan de voorkant van je fiets, moedigen de mensen je ook persoonlijk aan. En ook de deelnemers moedigen elkaar aan.

De eerste keer bergop voel ik mij goed, ik rijd gedragen door alle indrukken en de aanmoedigingen onhoog in een tijd van 1 uur en 13 minuten. Boven doe ik droge kleren aan, neem wat broodjes en bananen en krijg twee nieuwe bidons van Hans mee. De tweede en derde keer bergop gaan ook goed, hoewel ik aan het eind van de derde keer mijn benen duidelijk begin te voelen. Met tijden van 1 uur 14 en 1 uur 15 ben ik mooi constant en zit ik prima op schema. Mijn gedachten dwalen bergop af naar familieleden en bekenden die overleden zijn aan kanker, ook denk ik aan mijn vader, ook al is hij dan niet overleden aan kanker. Tevens aan de vriendin van mijn vrouw die veel te jong aan kanker overleden is. Ik voel ook geluk en dankbaarheid opkomen voor het feit dat mijn gezin, familieleden, vrienden en ikzelf zo gezond zijn.

Ik besluit na de derde keer wat meer rust te nemen en laat mij benen nog even masseren door Hans. Sjors is intussen ook drie keer bergop geweest. Samen dalen we af en ik begin te rekenen voor Sjors, hij is om vijf uur vertrokken en heeft om kwart voor 1 drie beklimmingen gedaan. Dat betekent dat het lastig voor hem kan gaan worden om de zes keer te halen.

Ik heb een zwak voor Sjors, mede natuurlijk door zijn verhaal. De woorden van Sjors vanuit zijn Alpe d´Huzes pagina;

Ze wilde altijd nog eens met mij de Alpe d'Huez opfietsen
Een dag voor onze dochter Aniek thuis overleed, op 19-jarige leeftijd, aan de gevolgen van acute leukemie na een zeer heftige periode heeft ze mij gevraagd om met een deel van haar as naar boven te fietsen en het daar uit te strooien. Samen met haar oudste broer en vriend zijn we de Alp opgefietst met ieder een deel van haar as bij ons. Bovenop stond de rest van ons gezin ons op te wachten. Emotioneel hebben we haar as verstrooid,een olijfboompje geplant en er een steen met haar naam bij gelegd. Als laatste groet hebben we een wensballon opgelaten.
Het is ons overkomen! Het zou zomaar ieder van ons kunnen overkomen. Het zet je leven volkomen op zijn kop!
Mijn plan voor de dag was niet langer dat ik Alpe d´Huez zes keer moest opfietsen, maar ook Sjors moest zes keer omhoog. Sjors en ik vertrekken samen voor beklimming vier om tien voor half twee. We rijden samen omhoog en Sjors doet het fantastisch, we rijden een tijd van 1 uur en 27 minuten. We blijven daarmee keurig op schema. Bovenop frissen we ons op, eten wat en nemen weer nieuwe bidons mee. Tijdens de afdaling in bocht 22 rijdt Sjors zijn achterwiel lek. Sjors raakt licht in paniek, ik pak zijn wiel en leg er een nieuw binnenbandje in. We pompen de band op en rijden snel weer door naar beneden, voor de vijfde beklimming.
Deze beklimming starten we iets na half vier en we weten dat we om zes uur weer beneden moeten zijn voor de laatste beklimming. Nog twee en een half uur voor een beklimming en afdaling, dat zou zonder pech moeten lukken. Deze beklimming heeft Sjors het duidelijk zwaarder. Hij krijgt last van zijn maag vanwege de sportdranken. Hij verontschuldigt zich bij mededeelnemers voor zijn scheten.... Sjors fietst met het shirt van `´Siemens oil and gas`´ waarop een deelnemer hem al toeschreeuwt dat hij zeker voor de afdeling `´gas`´ werkt. Sjors komt boven in een tijd van 1 uur en 32 minuten. Mijn benen voelen nog redelijk aan en ik rijd aan het eind van de beklimming vast door naar boven om alles voor te bereiden voor de afdaling. We rijden naar beneden en wij weten dat we op tijd zijn voor de zesde beklimming.
Om kwart voor zes een kwartier voor de deadline vertrekken we voor de zesde keer omhoog. We rijden nu meer ontspannen omhoog we hebben tot acht uur de tijd om te finishen. Een aantal bochten voor het einde pikken we collega Mark op die bezig is met zijn vijfde beklimming. Een superprestatie! Mark heeft het moeilijk en ik vertel hem mijn verhalen van de dag in de hoop dat zijn gedachten van de pijn in de benen afdwalen en dat hij zijn klimritme weer weet op te pakken. Als Mark inderdaad zijn ritme weer oppakt ben ik Sjors ineens kwijt. Ik laat mij wat afzakken en zie hem gelukkig langzaam aankomen. De laatste loodjes zijn het zwaarst, maar ook Sjors weet de top te bereiken. Samen met Mark rijden we het laatste stuk naar de finish. De pijn verdwijnt en maakt plaats voor triomf en emotie, we weten dat we het gaan halen. Om half acht een half uur voor de deadline, komen we gedrieën over de finish. Sjors in het midden hevig geëmotioneerd. Wat zal Aniek trots zijn op haar vader! Ik geniet van de blijdschap en emotie van Sjors. Moe maar voldaan zit ik even later in bad, nagenietend van een geweldige dag. Zes keer een berg opfietsen, met 4,500 andere fietsers, afzien, genietend, je voelt de emoties gedurende de beklimming van de berg afspatten. Ik geloof zeker dat Alpe d´Huzes een stapje bijdraagt aan het verwerkingsproces van een geliefde die overleden is aan kanker.
´s Avonds gaan we met ons team eten. Eerst proosten we met champagne want iedereen heeft minimaal zijn doelstelling gehaald. Daarna eten we gezamenlijk en praten na over een zeer bijzondere dag. Gezamenlijk waren we een geweldig team. De volgende ochtend vertrekken we weer om zes uur naar Hengelo waar we om half zeven aankomen. Thuisgekomen in Deurningen staan mijn kinderen, neefjes en nichtjes en familie mij op te wachten met rozen. Mijn kinderen met een spandoek, `´papa wij zijn trots op jou´´. Ons huis is ook nog eens versierd en er zijn flyers op alle lantaarnpalen in de straat met: Rob 6 keer Alpe d´Huez. Geweldig wat een ontvangst, met een flinke brok in mijn keel stap ik uit de auto....
Tot slot wil ik al mijn donateurs bedanken, intussen gedoneerd EUR 1,340 en voor EUR 320 aan toezeggingen. Ook alle donateurs van ons team bedankt, intussen gedoneerd EUR 64,394 en voor EUR 9,854 aan toezeggingen. Tevens wil ik al mijn collega´s van Siemens Hengelo bedanken, die op welke wijze dan ook hebben geholpen om Alpe d´Huzes tot een succes te maken. Met deze actie hebben we een geweldige bijdrage kunnen leveren aan het KWF voor het kankeronderzoek. Voor diegenen die nog niet zijn toegekomen aan een sponsorbijdrage is dit misschien een aanleiding om dit alsnog te doen ?. Zie daarvoor de link: http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/robfroeling/rob-froeling/donaties.aspx

Met vriendelijke groeten,
Rob Froeling

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp