Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp

Wielcontact november 2010

Afsluiting seizoen 2010 Groep 1

 

 

Zaterdagavond 23 oktober 2010. Het is herfst, de regen klettert tegen de ramen en de wind guurt rond het huis. Echt zo'n avond waarop je veel niet kunt doen, maar 1 ding juist heel goed! Precies, een wederom geslaagd toerseizoen feestelijk afsluiten. In navolging van 2009 is de dag voor de 1e clubtoertocht van de RTC de vaste datum voor bovengenoemde activiteit.

Inmiddels is ook besloten om deze traditie ook volgend jaar voort te zetten. Dus noteer allen in uw agenda, Zaterdagavond voor de 1e RTC-cross, zodat we volgend jaar wel dubbele cijfers kunnen schrijven qua aantal deelnemers. 

Hieronder volgt een kort verslag van de avond en nacht.

 

Verzamelen om negen uur bij café Eigenwijs. Bij binnenkomst doet het café zijn naam eer aan, want roken schijnt er normaal te zijn, terwijl dat toch (tot op heden) verboden is. Niet echt een omgeving voor fanatieke fietsers. Snel werd een wat meer geschikte locatie opgezocht; een heuse sporthal. Ruud en Bert W. hadden namelijk bedacht de strak geschoren wielerbeentjes te trakteren op een potje zaalvoetbal. Nadat iedereen zich in een chique zaaltenue had gehesen en de partijen waren ingedeeld het spel beginnen. Helaas maar drie tegen drie, reden zie boven.

 

Al snel bleek hoe de verhoudingen lagen. Team Barca gecoachd door Rudi N. en bestaande uit Wim N, Ruud W en ondergetekende bleken veels te sterk voor Team Real bestaande uit Bert W, Marc W, en Tobias R. De wekelijkse zaalvoetbaltrainingen van Marc W. ten spijt, kregen ze alle hoeken van het veld te zien. Met 2 klinkende overwinningen voor Team Barca, werd deze activiteit afgesloten.

 

Hierna snel naar de volgende locatie, de Musketier. Een band met de klinkende naam, Alcohol, moest de avond succesvol doen afsluiten. De band is helaas weinig gehoord, maar dit heeft de pret niet mogen drukken. Onder genot van een lekker koud pilsje of een colaatje Vieux werden de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen seizoen nogmaals besproken, en de doelstellingen voor het komend jaar vastgesteld.

Volgend jaar  bekijken we wat hiervan terecht is gekomen.

 

Tot zover!

 

Niek V.

 

 

 

Ad Kamphuis vrijwilliger

 

 

van het jaar van de NFTU

 

 

 

Waarschijnlijk is het niet aan uw aandacht ontsnapt en heeft u het in de TC Tubantia danwel in de Dinkelland Visie kunnen lezen, Ad Kamphuis is op 24 oktober 2010 door de Nederlandse Toer Fiets Unie (NTFU) als vrijwilliger van het jaar uitgeroepen . Als bestuur waren wij geweldig verrast met deze benoeming en dat gold voor Ad niet minder.
Ad kreeg de vrijwilligersprijs voor zijn vele verdiensten voor de jaarlijks terugkerende Euregio Fiets-4-daagse.
Al sinds het begin van de jaren 80 is AD daar via wijlen Jos Hermelink bij betrokken.

 

 


Tot op de dag van vandaag is Ad nog steeds druk in de weer met de organisatie. Geheel op zijn eigen manier: bescheiden en het liefst op de achtergrond..Hij wijst liever naar de vele vrijwilligers die het werk doen. Ook al heeft Ad vorig jaar het voorzitterschap verruild voor de functie van vrijwilliger, Ad blijft de groter animator de fietsvierdaagse.
In het foto album op deze site kunt u de foto's bekijken van de huldiging zondag 24 oktober j.l. door de NFTU op de Bike Motion alsmede de goed bezochte en uitermate gezellige huldiging diezelfde avond  bij het Podium.

 

 

 

 

 

Nieuws Bike Motion

 

 

 

 

 

 

Voorzitter RTC legt op de Bike Motion leuke contacten met Bioracer!

 

 

 

 

 

 

De Rabo Köttelpeer'n Classic
 

De weergoden waren ons niet gunstig gezind. Wind en regen op de zaterdagmiddag en -nacht hebben veel crossers doen besluiten om het bed wat later uit komen en niet te fietsen. Desondanks bijna 500 deelnemers over een mooi parcours richting Everlo, Tankenberg, Boerskotten en Lutterzand met een fraaie pauzeplek bij erve Geertshuis van Natuurmonumenten.

 

 

Uiteraard met een heerlijke Smithuis-krentenbol. Prima fietsweer overigens, dat terzijde. Ook mooi om te zien dat er telkens weer een paar nieuwe mensen bij komen om mee te helpen. Verder goed om te weten: onze volgende tocht, de Kamphuis Rijwielen Classic, is op donderdag 30 december a.s. Grote delen van de tocht hebben we weten te vernieuwen.

Dus mocht je erover denken om die dag vrij te nemen: gewoon doen.
 
Namens de cross-commissie,
 
Bertil en Roy

 

 

Groep 2 naar de Vogezen

 

 

Vrijdag 24 september j.l. vertrokken om 6.00 uur 's ochtends Niels Koehorst, Marc Wisseborn,  Geert Lohuis, Benno Morsink, Hans Pool, Raymond Hofstee, Jeroen Oude Elferink en Emiel Nijhuis naar de Vogezen. Ondanks de niet al te beste weersvoorspellingen zat de stemming er goed in. Tijdens een hevige regenbui in de omgeving van Frankfurt stelde Emiel Nijhuis voor om toch maar door te rijden naar de bierfeesten in München, echter de meerderheid zag niets in deze uitdaging en liet zich door een buitje niet afschrikken.  Jammer voor Emiel deze coupe was mislukt, geen rondborstige dames en grote glazen bier maar een zware beproeving in de Vogezen.

Voor Niels en Jeroen was het de eerste kennismaking met echte bergen. Geen Tankenberg, Lönsberg of Kuiperberg maar cols als de Petit Ballon, Grand Ballon en Col de La Schlucht stonden op het programma komende dagen.
Om 13.30 uur was het hotel in het pittoreske Labaroche  bereikt. Tot onze grote teleurstelling werden wij niet verwelkomt door een mooie Française, maar door een oude franse dame die de pensioen gerechtigde leeftijd al lang gepasseerd was. De vrijgezellen onder ons zochten met hun ogen vertwijfeld naar vrouwelijk schoon, maar helaas het plaatsje Labaroche was intrek bij 65 ++ en niet bij de jongere dames die het dorpje waarschijnlijk al jaren geleden de rug hadden toegekeerd.
Ondanks  het regenachtige weer werd zonder protest, dan ook al gauw de fiets gepakt voor het eerste trainingsritje door de Vogezen. Emiel had mede op advies van Rene Borgerink, die door een keelontsteking helaas verstek had moeten laten gaan, een rondje uitgezet van ca. 60 km met als hoofdschotel de Col de la Schlucht. Deze klim van ca. 20 km lengte vanuit Munster kent een gemiddelde stijging van 4-5 % en was een mooie opwarmer voor de koninginnenrit van zaterdag over de Petit Ballon, Platzerwasel en Grand Ballon.

 

 

 

Het kaf werd al gauw van het koren gescheiden en Niels en Jeroen gingen ondanks het feit dat ze nog geen ervaring in de bergen hadden opgebouwd makkelijk omhoog. Bovenop de col de la Schlucht werd gewacht. Een terrasje in de zon met een ijskoud colaatje zat er echter helaas niet in. Een kopje warme chocomel of bord erwtensoep was waarschijnlijk beter op zijn plaats geweest, helaas dit werd niet geserveerd. Dan maar snel het regenjackje aan en afdalen richting Orbey over de Routes des Cretes. Jeroen was zijn regenjack en beenstukken vergeten, maar het oermens scheen geen last te hebben van de regen en kou. Raymond liet zien dat dalen iets heel anders is dan klimmen en ging als een speer naar beneden.  In Orbey konden wij vervolgens weer terugschakelen op het kleine blad om te klimmen tot in Labaroche waar een welverdiende warme douche genomen kon worden.

Na de warme douche konden wij aanschuiven voor een vier-gangen menu uit de veel geroemde franse keuken. Voor mij niet geheel onverwacht, viel de franse keuken bij onze clubleden niet in de smaak. De franse paté was voor de hond, de franse kaas voor de kat. De cordon bleu bleek een gepaneerde karbonade gevuld met kaas te zijn. De boontjes die waarschijnlijk voor de vierde of vijfde keer opgewarmd waren, werden zelfs niet eens aan de kat of hond gevoerd.
Gelukkig was de eigengemaakte frambozen - of chocolade- taart wel eetbaar, zodat naast de grote glazen bier onze jongens toch nog enige calorieën naar binnen konden werken voor de koninginnenrit van zaterdag over ca. 120 km  met 2750 hoogte meters.
De volgende ochtend opnieuw geen zon, het was weliswaar droog maar het zag er dreigend uit. Emiel probeerde vlak voor de start nog wat gewicht kwijt te raken en liet een "mooie bruine jongen" achter tussen het gemeente groen van het plaatsje Munster. 
De Petit Ballon werd in de mist beklommen. Wellicht een geluk bij een ongeluk want hierdoor wisten de meesten niet wat hen nog te wachten stond. Raymond Hofstee vroeg zich na de eerste honderd meter klimmen vertwijfeld af of de berg zo steil bleef. Marc stelde hem gerust en vertelde dat de klim alleen maar steiler werd.  Na ruim een uurtje klimmen was echter iedereen boven en werd gezamenlijk afgedaald. Direct daarna de klim van de Platzerwasel. Een klim van 7 km met een steiging van 8 tot 9 %.  Na de Platzerwasel ging het over vals plat richting de Markstein. Bovenop de Markstein ging de mist over in regen zodat het tijdens een prachtige  afdaling na Kruth ijzig koud werd.

 

 

 

In de aanloop naar de klim van de Grand Ballon begon het op te drogen en de zon door te breken.  De klim vanuit Willer sur Thur naar de top van de Grand Ballon was mede door de zon prachtig en leverde mooie vergezichten op.
Niels was evenals op de andere cols als eerste boven en wachtte de overige RTC- leden geduldig op. Benno liet dit keer wat langer op zich wachten en was  de man met de hamer tegengekomen. Bovenop de Grand Ballon zat Benno meer dood dan levend voor zich uit te staren. Een colaatje deed zoals zo vaak wonderen en in de groep werd afgedaald richting Munster.
Na een warme douche, een aantal glazen bier, de nodige chips en een heerlijke maaltijd bij de pizzeria in Munster, keek iedereen uit naar de laatste dag welke droog en zonnig moest gaan verlopen.

Helaas! De volgende ochtend begon weliswaar met een stralend blauwe lucht maar na het ontbijt was de lucht alweer betrokken en diende de eerste motregen zich aan.
Een klein rondje dan maar over de col du Wetstein  en Collet du Linge, een prachtig rondje door een gebied waar in de eerste wereld oorlog  een verwoede strijd geleverd is tussen het Duitse en Franse leger.  De beklimming van de Collet du Linge bood een prachtig beeld over het stadje Munster en weide omgeving.
Wat zijn de Vogezen mooi en wat lopen er veel mooie weggetjes over de vele bergjes die de Vogezen rijk zijn.  Bij mooi weer een mekka voor de toerfietser.  Helaas ons weekend zat erop en na een warme douche een kopje koffie alsmede een emotioneel afscheid van de hoogbejaarde dame des huizes,  werd de terugreis aanvaard.

Unaniem waren wij het erover eens dat we hier nog eens terug zouden komen, hopelijk onder betere weersomstandigheden dan het weekend eind september 2010.

Voor meer foto's van dit weekend: zie het fotoboek op deze site.


 

 

 

N342

 

 

Zo, het wegseizoen zit er op. Tijd voor de cyclecrosser of mountainbike. Ik kom zojuist terug uit Losser op de fiets. Veldtoertochtje gereden zoals er waarschijnlijk wel meer van jullie hebben meegedaan. Veel modder, veel deelnemers, mooi weer en een smerige fiets, de vaste ingrediënten voor een geslaagde zondagochtend in het najaar. Daar is niets anders aan dan voorgaande jaren. Wat is er dan wel anders?

Wat mij op dit moment bezig houd is de N342. Meestal ga ik op de fiets naar mijn werk. Maar nu de N342 is afgesloten van 11 oktober tot 6 november pak ik bewust de auto. Ik wil hoe dan ook niet geassocieerd worden met een gelegenheidsfietser omdat het traject Denekamp-Oldenzaal eruit ligt en om die reden dan maar kies voor de fiets. Nee, ik wil ook graag filerijden in de spits dwars door Beuningen en dan richting de Lutte. Of zal ik toch de adviesroute nemen via Fleringen. Dat is toch om te lachen. Zeg eens eerlijk, wie van jullie heeft deze rit al eens gemaakt de afgelopen weken?

Ik heb de moeite genomen om de trajecten allemaal te rijden. Eerst maar recht toe, recht aan. Nadat ik de verkeersregelaar ervan heb overtuigd dat ik een afspraak heb met de makelaar om het huis halverwege de bult te bezichtigen, kan ik daar zonder al te veel moeite doorrijden. Van mijn huis tot aan de rotonde in Oldenzaal is het precies 9,4 kilometer. Ik druk de resetknop in en ga daar linksaf naar de Lutte om het alternatief te proberen. In Beuningen krijg ik nog een geirriteerde blik toegeworpen van een inwoner en rij met een licht schuldgevoel rustig door. Thuis kom ik uit op een kilometerstand van 13,7. Scheelt maar 4,3 kilometer, dat valt nog wel mee. Dan ga ik voor de langste tocht. Voor de zekerheid vul ik mijn tank bij de BP, je weet maar nooit, en rij via Ootmarsum naar Fleringen en terug naar Oldenzaal. Op de rotonde bij de nieuwe, veel te drukke, Chinees klok ik 33,7 kilometer. Dat is dus op de kop af 20 kilometers extra in vergelijking met de Lutte/Beuningen en dat gedurende 20 werkdagen komt neer op een totaal van 400 extra kilometers, en dan hebben we het nog helemaal niet over het tijdsaspect gehad.

Sorry Beuningers, maar dat wordt me toch echt een beetje te gortig. Dan maar met een schuldgevoel door Beuningen. Ik zal in ieder geval mijn best doen om me netjes aan de snelheid te houden. Ik hoop dat het traject snel weer open is voor alle verkeer. Dan kan ik weer met een gerust hart op de fiets naar mijn werk.

GtV

 

D. Railleur 

 

In ieder wielcontact zal D. Railleur een stukje schrijven over wielrennen binnen de club of over wielrennen in zijn algemeenheid. Hij fietste ooit tussen de grote namen in het profcircuit en fietst nu nog regelmatig in zijn vrije tijd. Ook schrijft hij columns voor verschillende dagbladen en wielertijdschriften.

Laurens ten Dam, Gerben Löwik en Lance Armstrong ontmoeten Murphy

Een wielrenner in bloedvorm valt nooit van de fiets. Kijk maar naar alle kampioenen, die blijven altijd op het zadel zitten en kussen nooit het asfalt. Mijn vrouw denkt daar overigens anders over. Maar goed, zij heeft geen verstand van wielrennen.

Neem nu Laurens ten Dam, één van Nederlands beste klimknechten, zelfs in staat om voor eigen (dag)successen te rijden. Een wielrenner die je graag in je ploeg wilt hebben als je naar een grote ronde gaat. Maar wat is er met hem aan de hand? In het voorjaar tijdens de Ruta del Sol smakt hij tegen het asfalt, diagnose: een scheur in het bekken. Tijdens de Ronde van Zwitserland gaat het opnieuw mis. Dit keer luidt de diagnose een gebroken pols en twee gebroken doornuitsteeksels van de ruggenwervel. Waarschijnlijk heeft hij tijdens de Vuelta gedacht alle goede dingen bestaan uit 3 dus hoepla, hij kust weer het asfalt. Het resultaat is weer een gebroken pols en diverse schaafwonden. Wat nog erger is, is dat het seizoen over is, weg WK! Ik heb hem gebeld en gevraagd om zijn commentaar. Weet je wat hij zei: "Wat kan ik ervan zeggen? Dit jaar was kut."

En dan de Tukker Gerben Löwik. Als er één pechvogel genoemd kan worden dan is hij het wel. In de Ronde van Zwitserland gaat het dit keer mis, in de 5e etappe tegen het asfalt en schaafwonden. In het voorjaar tijdens de Ronde van België, ernstige kneuzingen in de schaamstreek. Zijn hele wielercarriere bestaat uit vallen en opstaan. Hij lag er meer naast dan erop. Gerben reageerde dat hij op zoek is naar een nieuwe ploeg en geen tijd heeft voor deze "onzin". Kort van stof, net zo kort als dat een ronde of koers soms voor hem duurt.

En dan het jaar 2010 voor onze "good old" Lance. In zijn hoogtij dagen wist hij iedere valpartij te ontlopen met ware acrobatiek op de fiets. Daar was nu niets meer van te zien. Het begint al in het voorjaar; de Ronde van Californië, na een valpartij opgegeven. Hoe vaak is hij er tijdens de Tour de France afgegaan. Tijdens de 2e etappe gaat het al mis. In de etappe naar Avoriaz ging hij 3 keer tegen het asfalt. Onvermoeibaar reageerde hij op mijn email: "Pain is temporary. Quitting lasts forever".

Is dit pech of heeft dit gewoon te maken met gebrekkige vorm, conditie en scherpte? Ik geloof in ieder geval niet in pech. Op dat moment komt mijn vrouw weer binnen, leest mijn nieuwe column en zegt: "jij kunt wel van alles vinden en ongezouten kritiek hebben maar volgens mij lig jij er ook meer naast dan dat je erop zit! Oh................?


Salut,

D. Railleur.

 

 

29 

Het jaar 2011 lijkt echt de definitieve doorbraak te worden voor de 29" MTB. 

De voordelen zijn legio, zeker voor de toertochten hier in de buurt.

-         Grotere wielen rollen beter

-         Grotere wielen hebben meer grip

-         Grotere wielen hebben meer comfort

Natuurlijk zijn er ook nadelen als een hoger gewicht en een iets lomper stuurgedrag, maar zoals wij hier in de winter de tochten rijden spelen deze nadelen nauwelijks een rol.

Samenvattend zou je kunnen zeggen dat je de voordelen van een cyclocrosser en een MTB verenigd in één fiets!

Zelf rij ik al bijna 2 jaar op een Trek 69er, een MTB met een 29 inch voorwiel en een 26 inch achterwiel en deze bevalt prima, het grote voorwiel strijkt werkelijk alle hobbels glad en heeft aanmerkelijk meer grip. Het kleine achterwiel is bij deze de beperkende factor, want soms heb ik de indruk dat deze het grote voorwiel niet bij kan houden! En zie: 2 jaar later wordt de markt opgeleukt met tal van 29er MTB's!

 

Zo heeft Giant de Talon, een instapmodel van EUR 849,00 met mooi hydroform aluframe en een mix van Alivio, Deore en SLX, Suntourvork en schijfremmen. Ideaal om kennis te maken met een 29 inch MTB. Voor de wat meer eisende fietser hebben ze op basis van een iets luxer frame de XTC 29-er; SLX afmontage en een erg fraaie Fox-voorvork. Prijs: EUR 1699,00

 

Bij Cannondale zijn de 29-ers in de hogere prijsklasse zeer interessant; zo is er de Flash Hi-Mod 3 van EUR 2499,00, een typische Cannondale fiets met carbonframe en Lefty voorvork, afmontage op Sram X-7 / X9 niveau. Als dit nog niet genoeg is kun je bij Cannondale ook naar de Flash Hi-Mod 1 van EUR 4999,00. Afgemonteerd met Sram X-9 en X-0, Lefty vork van Carbon en geen triple, maar double cranckstel met 10-speed achter.

Ook Scott maakt 29-ers van EUR 999,00 tot meer dan EUR 5000,00. Ook hier een erg fraaie aluminium serie tussen EUR 999,00 en EUR 1599,00, de laatste heeft een afmontageniveau van Shimano SLX/XT en een Rockshox Recon Gold voorvork. Ook de "goedkoopste"carbonfiets van EUR 2499,00 mag er zijn: Afmontage op X-7 en X-9 niveau en een Reba voorvork.

Specialized en Trek zijn al langer voorvechters van het 29-er principe. De eerste maakt bijna elke MTB in hun programma als 26"en 29" en Trek heeft een deal gesloten met Gary Fisher en zijn collectie opgenomen onder hun eigen naam. Beide merken hebben een uitgebreid programma, met 29-er hardtails alsmede ook volgeveerde 29-ers.

Merida tot slot maakt 2 aluminium 29-ers van resp. EUR 1499,00 en EUR 1799,00. De duurste is afgemonteerd met X-9 en een Recon-Gold voorvork, de instapper heeft SLX afmontage en net iets goedkoper onderdelen.

Uiteraard zijn er nog meer merken die 29" MTB's op de markt brengen, zoals o.a. Bulls, Ridley en Idworx. Alhoewel de laatste door het gebruik van speciale banden afgerond een 30" MTB is!

 

Genoeg mooie fietsen te koop als je het "gerammel" en de slechte remmen van een cyclocrosser zat bent, maar toch de snelheid van deze wilt behouden.

 

Rudi Nijmeijer

 

 

Wielerjaar 2010 

Een zeer boeiend wielerjaar waarbij na de Vlaamse klassiekers nog maar over één ding werd gesproken: mechanische doping! Natuurlijk waren de overwinningen van Cancellara fantastisch om te zien. De demarrage in de laatste kilometer  van de E-3 prijs, waarbij een voluit spurtende Tom Boonen het achterwiel van Fabian niet meer kon terughalen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook de explosie op de muur van Geraardsbergen en de manier hoe hij in Parijs - Roubaix op een stuk glad asfalt wegreed was indrukwekkend. En om dan later in het seizoen ook nog een Touretappe te winnen, 6 dagen de geletrui te dragen en wereldkampioen tijdrijden te worden....

Voor de Rabobank begon en eindigde het jaar goed met overwinningen van Oscar Freire in resp. Milaan - San Remo en Parijs  - Tours. Vreemd genoeg zag de Rabobank de derde plaats van Menchov en de top-10 notering van Gesink in de Tour als absoluut hoogtepunt! Ondertussen werd Nikki Terpstra ook nog eens Nederlands Kampioen, door een meerderheid van Raborenners af te troeven!

 

Ex-Raborenner Juan Antonio Flecha daarentegen won in één van zijn eerste koersen voor Sky de "Omloop het Nieuwsblad"!

Ook wereldkampioen Cadel Evans liet zich vaak zien wat resulteerde in een giro-etappe en 1 dag de roze trui, 1 dag de gele trui en de mooie overwinning op de Muur van Hoey in de Waalse Pijl.

 

Thor Hushovd kreeg met zijn wereldtitel een soort oeuvreprijs voor zijn loopbaan en won ook nog een Touretappe. In de strijd om de groene trui moest hij Alessandro Petacchi voor laten gaan, die al sprintend 2 touretappes won en ook in de Vuelta 1 etappe meepikte. De meeste Touretappes gingen naar Mark Cavendish, die er maar liefst 5 won, ook in de Vuelta schreef hij 3 etappes op zijn naam. Alexandre Vinoukourov won in zijn "rentreejaar" een Touretappe, maar won ook voor de tweede maal in zijn loopbaan Luik - Bastenaken - Luik.

 

Philippe Gilbert had ook een droomseizoen, naast 2 Vuelta-etappes en ook nog eens 5 dagen de rode leiderstrui won hij de Amstel Gold Race en de Ronde van Lombardije. Helaas strandde hij op het WK in het zicht van de haven.

 

 

De Giro werd gewonnen door Ivan Basso, die de basis voor deze overwinning op de Zoncolan legde. Vicenzo Nibali won de Vuelta, nadat hij in de Giro al een etappe won en derde werd.

 

De Tour werd een tweestrijd tussen Contador en Schleck, waarbij Schleck in de rit naar Bagneres de Luchon materiaalpech krijgt en hier kostbare tijd verloor op Contador. De Spanjaard won uiteindelijk de Tour met 39 seconden voorsprong. Op dit moment echter loopt een onderzoek naar Contador vanwege de verdenking van dopinggebruik tijdens deze Tour, wordt vervolgd.

Ook de uitmuntend presterende Ezequiel Mosquera is tijdens de Vuelta op doping betrapt. 

 

 

Wielernieuws

Fabian Cancellara is door een panel van beroepsjournalisten uit de hele wereld uitgeroepen tot beste renner van het voorbije wielerjaar. De 29-jarige Zwitser volgt op de erelijst van de 'Vélo d'Or' de Spanjaard Alberto Contador op.
De drievoudige winnaar van de Tour was in 2007, 2008 en 2009 nog 's werelds beste.
Cancellara won dit seizoen onder meer de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, de E2 Prijs, twee Tourritten en ging de geschiedenisboeken in als eerste renner ooit voor de vierde maal het wereldkampioenschap tijdrijden won.
Hoofdsponsor van RTC Twente - Fietz Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Morein Kunststoffen Hoofdsponsor van RTC Twente - Rabobank Denekamp Hoofdsponsor van RTC Twente - Welkoop Denekamp